Waarom hijs je jezelf ook alweer in zo’n spuuglelijk kostuum?
Geen categorie

Waarom hijs je jezelf ook alweer in zo’n spuuglelijk kostuum?

feb 09, 2018 Geen reacties

me gedragen als sexy sneeuwwitje

Carnaval komt er weer aan! Mocht je niet in (de buurt van) Limburg, Noord-Brabant, regio Arnhem/Nijmegen of delen van de Achterhoek, Twente of ergens in Utrecht wonen, maar je kent Carnaval voornamelijk van bijvoorbeeld je collega’s die een week vrij nemen vanwege het bezatten en weer bij moeten komen of van je vriendinnen die met hun kids ergens gaan chillen (natuurlijk, wijn drinken. Niemand die het opmerkt, je hebt je kind toch een kostuum aangetrokken?) lees dan vooral even verder want ik ga je uitleggen wat Carnaval inhoudt. Gewoon, zodat je mee kan praten met de personen in je leven die wel staan te trappelen om dit feest te gaan vieren.

Ik kom zelf uit Zuid-Holland. Wij zijn hier best nuchter… Nee, ik ben best nuchter. Me gedragen als sexy sneeuwwitje of een doorgedraaide zebra met een tutu aan wordt hier niet gezien als komisch. Eerder als krankjorum. En toch is dat best jammer vind ik. Omdat ik wel van gekheid hou en een feestje kan waarderen. Maar ik ben niet met Carnaval opgegroeid en wat je niet kent…

feesten tot je erbij neer klettert

Eigenlijk roep ik altijd tegen iedereen die Carnaval viert, waarom?! Waarom vindt je het leuk om als een debiel verkleed te gaan, je krom te zuipen ergens op straat en je vol te vreten?! Waarom eigenlijk? Iedereen roept dan in koor: traditie!! lekker gek doen, het samenzijn met vrienden en gewoon lekker feesten tot je erbij neer klettert! Oh ja, en iets met een praalwagen.

Oké. Stiekem, terwijl ik dit typ, denk ik wel, ja. Ze hebben best wel gelijk. Carnaval is dus gewoon een uit de hand gelopen vrijdagavond, die een week lang duurt en waarbij je je compleet voor lul mag zetten. Dat klinkt eigenlijk best goed! Het ‘nee!!! ik doe nooit mee’ verandert een beetje naar ‘ oké, ik kijk wel stiekem mee’.

Ik ga een aantal feitjes, weetjes, over Carnaval neerknallen en misschien, heel, heel misschien, eindig ik deze blog wel met: ik doe wel een keertje mee met jullie Carnavallers. Komen ze!

vreetfestijn, gekheid en zelfspot

  • Eigenlijk is Carnaval van oorsprong een heidens volksfeest. Een vreetfestijn, omdat het de laatste mogelijkheid was om je te buiten te gaan aan eten en drinken voordat de vastentijd zou beginnen en je dus moest overleven met het minimale of gewoon met niks. Daar begint het al. Ik ben niet heidens en ik vast niet… ik doe dus niet aan Carnaval!! Of wacht… dat is wel heel snel een afwijzing… ik moet straks gaan menstrueren over een paar dagen dus heb ik juist wel die extra chocola en drank nodig… twijfelgevalletje… oké, ik zeg nog geen nee tegen Carnaval.
  • Het Carnaval van nu is een feest van gekheid, zelfspot en uitbundigheid, waardoor het wel een beetje in contrast staat met die vastentijd trouwens. Gek doen en zelfspot past wel binnen mijn straatje. Maar uitbundigheid dan weer niet. Ik doe niet aan Carnaval!! Tenzij ik eerst die flessen wijn naar binnen kan gieten, dan groeit die uitbundigheid vanzelf. Men zegt dat Carnaval officieel begint op zondag en eindigt op vette dinsdag? Er zijn vast mensen die alvast op vrijdagmiddag beginnen tijdens de werkborrel, niet?! En vette dinsdag? Dat ken ik niet. Wij hebben thuis meestal vette vrijdag want dan is het patatdag… en dat vet dat heeft plaatsgemaakt voor zonnebloemolie en een Airfryer.
  • Carnaval wordt gezien als een omkeringsritueel. Dat wil zeggen: de normen over gewenst gedrag worden opgeschort. Zie je nou wel! Een vrijbrief om je als een malloot te gedragen, want tja, niemand zal tijdens Carnaval zeggen dat je je even moet gaan gedragen volgens ‘de normen van de maatschappij’. Klinkt niet verkeerd eerlijk gezegd. We moeten al zoveel. Zeker als moeder.
  • Er zijn twee soorten Carnaval. Het Rijnlands en het bourgondisch Carnaval. Rijnlands: rood, geel en groen traditie in Limburg en Noord-Brabant. Je ziet dan ook overal vlaggen in die kleuren, kostuums en versierde straten en ze kennen daar de Oudewijvenbals. Komt neer op: iedereen verkleed zich als oude wijven, in kroegen, op straat en wanneer je niet mee doet met deze traditie, dus je loopt daar ‘gewoon’ als jezelf toevallig rond, dan zou je weleens vernederd kunnen worden of zelfs weggejaagd. Raar gedoe. Je mag dan het geluk hebben dat je eruit ziet als een oud wijf als je niet mee wilt doen. Vallen ze je tenminste niet lastig.

    Het bourgondisch Carnaval klinkt in mijn oren beter. Een gekostumeerd vreetfestijn waarbij mensen eenvoudige kostuums dragen, iedereen een bepaalt thema aanhangt waarnaar ook die praalwagens worden versierd en er wordt een prins Carnaval gekozen. Die prins krijgt dan symbolisch de sleutel van de stad en mag 3 dagen lang helemaal losgaan en de regels bepalen. Kijk, dat klinkt nou leuk! Samen met die raad van elf een beetje feesten, drinken en de stad onveilig maken. Klinkt een beetje als een vrijgezellenfeestje. Niet?

in een onherkenbaar kostuum

Dus… Carnaval. Nu ik me een beetje heb ingelezen over de achtergrond en het ontstaan ervan, ben ik wel wat enthousiaster geworden als er over gepraat wordt. Nog steeds denk ik wel, waarom hijs je jezelf nou in zo’n spuuglelijk kostuum? Zit je weken verstopt in je garage om die kinderachtige praalwagen te bouwen? En waarom wil je perse die prins worden en die macht hebben, heb je een kenau van een mens thuis zitten? Waarom moet je perse dagenlang zuipen en vreten? … he! wacht eens even! dagenlang vreten… zuipen… vreten…wijn…vreten.

Oké. Ik zou best een keertje mee willen doen met Carnaval om de sfeer te PROEVEN. Letterlijk en figuurlijk. Om los te gaan op ‘Ik moet zuipen’, ‘waar is Anton’ en lazarus Alaaf te roepen om vervolgens dagenlang te mogen slapen. Sorry kinderen, mama viert Carnaval en is even niet aanspreekbaar.

Maar dan wel in een kostuum waarin ik onherkenbaar wordt verklaard.

 

 

 

 

 

 

 

 

You Might Also Like

Een kerst vol glitters, glans en… prikkels

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *