Als een Eskimo met bevroren wimpers
Kinderen

Als een Eskimo met bevroren wimpers

dec 13, 2017 Geen reacties

Geen sneeuwpret voor haar

Sneeuwpret! Winterwonderland! Sleetje rijden! Sneeuwpoppen maken! Nou… als het aan Elynn ligt gaat ze dit alles sterk negeren en hopen dat het zo snel mogelijk wegtrekt. Niks geen winterwonderland. Eerder koud-ellendig-land. Ze houdt niet van kou, sneeuw, ijs of hagelstenen die haar bekogelen. Ze wil binnenzitten onder een warm kleedje met melk en koekjes.

Gillend en huilend naar buiten toe

Vooral de laatste dagen, toen de sneeuwstormen ons land overtrokken, ging ze gillend de taxi in ‘s morgens en kwam ze even hard gillend de taxi weer uitgerold ‘s middags. Geen pret. Vreselijk vond ze het. Eng ook. Ze loopt natuurlijk niet stabiel en met zo’n gladde ijsbaan onder je al zo wankelende benen helpt dat zeker niet mee. Nee. Wij zijn stiekem wel blij dat de sneeuw plaats heeft gemaakt voor de regen.

Waar kikkers aan de schuttingen vastgeplakt zitten

Natuurlijk heb ik haar wel de sneeuw laten ervaren en voelen. ‘Steek je tong eens uit Elynn! dan kun je de sneeuwvlokjes opvangen en proeven!’. Paniek! Sneeuw kun je toch niet eten! Koud! Vies! Bleeegghhh! Haar toch op een sleetje gekregen, ja, best wel een beetje gemeen van me, guilty! Maar ieder jaar als er sneeuw valt probeer ik haar toch weer een stapje verder te helpen met het ervaren van die koude sneeuw om haar zo hopelijk een beetje meer over haar angst heen te helpen. Tot nu toe zonder resultaat maar we blijven proberen. Natuurlijk hoeft ze niet net als andere kinderen hard giechelend van een berg af te sjezen op haar slee of hoeft ze niet de allergrootste sneeuwballen in mijn nek te werpen, maar het zou toch al fijn zijn als de sneeuw op zijn minst een klein lachje op haar gezicht kan toveren en een klein beetje plezier kan brengen. Al is het alleen maar omdat ze er toch niet onderuit kan komen. Nederland, ons kikkerlandje waar de kikkers momenteel aan de schuttingen vastgeplakt zitten, waar de kou altijd op de loer ligt. Dus dacht ik dat ze er beter maar een beetje aan kan wennen.

Buitenbeentje

Stom natuurlijk want het hoeft helemaal niet eigenlijk. Terugkerend thema: omdat andere kinderen het ook leuk vinden en Elynn natuurlijk al anders is dan andere kinderen hoopte ik stiekem dat ze vrolijk mee kon doen met de ‘anderen’ om een keer niet het buitenbeentje te zijn. Dat het meer iets is wat IK graag voor haar zou willen dat realiseer ik me telkens weer op zulke momenten. Dat de pijn van het hebben van een kind dat anders is bij MIJ ligt en totaal niet bij Elynn. Die maalt er niet om. Die interesseert het echt niet of anderen buiten pret maken en zij alleen binnen zit met haar Ipad. Die doet het liefste wat ze zelf wil en waarom bewonder ik dat niet gewoon wat meer in haar? Waarom probeer ik mijn eigen pijn te verzachten door haar mee te laten doen met ‘iets’ omdat het blijkbaar ‘hoort’ als het sneeuwt in Nederland? Omdat je op Instagram alleen maar sneeuwpretfoto’s voorbij ziet komen van andere moeders? Omdat Facebook ontploft met mooie winterkiekjes van kinderen met blije gezichtjes met roze wangetjes? De mooiste sneeuwpoppen de weg blokkeren in smalle, idyllische straatjes? Omdat moeders met een kop thee in de hand, vanachter het raam, lieflijk glimlachen naar hun engeltjes in de tuin?

Sneeuwballen rollen met blauwe klauwen

Je ziet geen foto’s of filmpjes van zuchtende ouders die zwaar sacherijnig die tamme kutslee voortrekken, een ijsbal tegen hun rug gesodemieterd krijgen door op hol geslagen buurjongens of vloekend door de sneeuw die grote sneeuwbal moeten rollen met blauwe klauwen omdat anders zoonlief door het lint gaat? Nee. Die zie je niet voorbij komen op social media. En daarom denkt vrijwel iedereen dat sneeuwpret blijkbaar hoort bij dit wintertafereel. Nou, niet voor iedereen dus. Elynn haat sneeuw en kou en dat recht heeft ze! Dus ik ben met mijn staart tussen mijn benen afgedropen en heb haar mening gerespecteerd. Natuurlijk mag zij gewoon huilend door de sneeuw lopen en vol opluchting binnen op de bank ploffen. Natuurlijk mag zij gewoon vloeken als ze dan toch naar buiten door die storm moet. Natuurlijk mag zij gewoon balen dat het winter is en dat ze liever warm, zonder jas, de hort op gaat. Eigenlijk is het ook gewoon veel te koud en is het veel mooier om het te bekijken vanachter glas… met een kop thee in mijn hand… kijkend naar… haha.

Magische herinneringen maken

Maar… de regen heeft de overhand nu! De sneeuw verdwijnt als sneeuw voor de zon. Heerlijk! Weer gewoon kunnen lopen buiten zonder die slee te hoeven trekken. Weer veilig te kunnen fietsen naar de winkels zonder glijpartijen en onszelf niet meer te hoeven inpakken als een Eskimo met bevroren wimpers. Dat hebben we wel verdiend deze maand, na alle Sintspanningen bij Elynn. Even een momentje geen overprikkeling omdat de wereld voor haar op zijn kop staat deze decembermaand. We kijken uit naar de kerstdagen, maar stiekem hou ik mijn hart wel een beetje vast voor Oud en Nieuw. Als de witte wereld overgaat in een wereld van rooie rotjes op de straat en keiharde knallen in de lucht. Ik zal de mooie kleurtjes in de lucht extra benadrukken voor haar, extra mijn best doen op de kersthapjes en extra veel liefde en geborgenheid geven zodat de herinnering aan deze avond magisch blijft en niet angstaanjagend.

 

You Might Also Like

Het moet voor haar niet makkelijk zijn om dagelijks alle impulsen proberen terug te stoppen in hun eigen hokjes nadat ze ze heeft uitgelaten

De toonhoogte heeft wel wat weg van een groepje herdershonden die vol bij hun ballen worden gegrepen

Even een momentje rustig tandenpoetsen zit er soms niet in

De 18 vooroordelen over gehandicapte kinderen

Tegelijkertijd weet ik dat deze onrust op haar kan overslaan en waar ik de prikkels weg tel in de 10 tellen regel, kan zij ze moeilijker kwijt

Als je je jonger voelt dan je werkelijk bent…

Het geven van een kinderfeestje door mijn gehandicapte dochter

Mijn eerste kind is gehandicapt, durf ik voor een tweede te gaan?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *