‘Rolstoel-gips-ik kan nu niks’ ergernissen
Moederschap

‘Rolstoel-gips-ik kan nu niks’ ergernissen

mei 20, 2019 No Comment

Kakkerlak. Dommerik. Stommerik.

Frustratiewoorden. Afreageerwoorden. Rolstoelgips-ik kan nu niks-ergernissen. Ik snap het wel. Hulp vragen, wachten, nog even wachten, hulp ontvangen, niet de juiste, weer opnieuw vragen, weer even wachten, wel de juiste, aandacht weg, weer iets anders willen. Opnieuw vragen. AAAAARRRGGGG! Kakkerlak! Rolstoel ergernissen.

Ze heeft een pop die kan praten. Zo’n trutpop die de hele dag ‘ik vind je lief’, ‘kom je met me spelen?’, ‘je bent de allerleukste!’ roept en na elk zinnetje onschuldig begint te giechelen. Om te wurgen. Elynn heeft er sinds kort een zinnetje aan toegevoegd. Het is naast een trutpop namelijk ook een inspreek-pop en dat maakt dat ik haar toch wat meer kan waarderen in huis. Want Elynn kan haar wat meer ‘eigen’ maken. Wat meer realistisch ook.

Zaten we van de week in de auto samen, Elynn met haar pop op schoot, klinkt er ineens een ‘ik vind je lief’ ‘kakkerlak!!”. We keken elkaar aan en we konden niet meer stoppen met lachen. Echt onderbroekenlol. Op een gegeven moment was er geen houden meer aan en kwamen de meest rare woorden voorbij vliegen. Stop stoute pop, riep Elynn tussen haar tranen door, terwijl ze haar stinkende best deed pop de meest vulgaire woorden te laten zeggen. Of was ik dat? Nou ja, in ieder geval waren we veilig thuisgekomen met betraande gezichten en nog droge onderbroeken.

Papa kon van de week een ‘stomme idioot’ ontvangen bij het naar bed brengen van Elynn. Kon hij niet waarderen. Wederom een van de vele woorden die ze heeft opgevangen van een liedje, een schoolthema of een vriendje van de taxi. Gelukkig weten we wel beter en komen de woorden soms uit een grove mond, maar altijd uit een klein hartje. Wederom categorie rolstoel ergernissen.

Lang leve de gipsperiode, waar woorden vervormd worden tot kluitjes kak die tijdens een driftbui naar buiten worden gegooid. We zijn lenig en kunnen goed wegduiken dus kom maar op. We lachen er maar om. Wat kunnen we anders met de weken die we nog moeten uitzitten? Precies. Huilen is geen optie, beledigd zijn of boos worden ook niet. Daarom is humor ons strijdplan om op dit terrein te overleven.

…Natuurlijk smijten we die kluitjes ook gewoon terug naar de grofgebekte 8-jarige. Maar dan goed verpakt in pedagogisch verantwoorde, zorgvuldig uitgekozen, woorden. En als pop iets anders beweert… It wasn’t me!

You Might Also Like

Voor haar nieuwe id-kaart is deze pasfoto ongeschikt hoor ik hem zeggen

Ik werd moeder zonder moeder

Mijn eerste kind is gehandicapt, durf ik voor een tweede te gaan?

Ze wordt niet ouder dan 3 maanden zeiden ze

Jou mag helemaal niks meer overkomen, alleen maar liefde…

Ik gil even hard tegen mijn spiegelbeeld uit frustratie

Met wapperende haren in de wind en onze blik op oneindig

Ik laat een complete hangbrug instorten en neem een andere route naar geluk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *