De kunst van het herhalen: Elynn knalt de woorden er als een mantra uit!
Moederschap

De kunst van het herhalen: Elynn knalt de woorden er als een mantra uit!

mrt 18, 2018 Geen reacties

Alles tig keer benoemen

De kunst van het herhalen. Jaja. Dat klinkt hoopvol als je aan het studeren bent en je dreunt de zinnen of woorden op die je absoluut niet wilt kwijtraken. Of als je je boodschappenlijstje vergeten bent en je daar halverwege je route achterkomt, dan kan het handig zijn de boodschappen die je je nog voor de geest kunt halen als een mantra herhaald. Daarnaast is het ook handig om te blijven herhalen bij vergeetachtigheid, waar ik regelmatig last van heb trouwens. Briefjes neerleggen op tafel, memo’s op de spiegel plakken of gewoon iemand in huis hebben rondlopen die alles tig keer benoemt, herhaalt en weer opnieuw opsomt. Mijn lieve oudste dochter.

Herhaling geeft houvast

Met haar geheugenproblematiek vindt ze het lastig om overzicht te hebben, het geeft haar houvast om zoveel mogelijk in kaart te brengen wat er gaat gebeuren, wanneer dit gaat gebeuren en op welke wijze. Heeft ze dit voor haarzelf op een rijtje, dan… heeft ze last van haar kortetermijngeheugen en begint het vragen weer opnieuw. Want ze is het dan kwijt. Grotendeels dan.  Soms is het minder leuk dat ze zoveel herhaald.

Spannende date!

Afgelopen vrijdag had ik een spannende date bij de kaakchirurg. Wekenlang zat ik ertegenaan te hikken en vrijdag was dan de dag. Die kon ik ook niet vergeten want Elynn was er vanaf maandag al over begonnen. ‘Mama?’. ‘Ja?’. ‘Jij moet toch vrijdag kiezen trekken? Boren toch? Hard boren toch? Overal bloed! Ja he?’… ‘Ja Elynn, dat klopt. Vrijdag moet mama naar de tandarts en dan gaat hij mijn kiezen trekken’. Dinsdag: ‘mama?’. ‘Jij naar de tandarts toch?’. ‘Dat klopt meid’. ‘Allemaal bloed he! Pijn ook erbij toch?!’. Woensdag: ‘Mag ik een boterham mama? Jij veel pijn vrijdag he! Tanden trekken, veel bloed en pijn he!’… ‘mhhmh’. Donderdag: ‘Morgen naar de tandarts, jij, mama!’ ‘dat klopt Elynn’. ‘Au he, heeeeeel veel!’… Vrijdag: ‘Straks moet je he mama?!’ ‘ah.. arme mama. Veel pijn hoor, heel veel bloed en boren. Jij een pleister dan?’ …

Ondersteunende woorden

Dus. Vrijdag werd ik er nog even zachtjes aan herinnerd dat ik naar de kaakchirurg mocht maar het is me ontzettend meegevallen, ondanks het horrorbeeld dat ik schetste in mijn hoofd na alle ondersteunende woorden van Elynn. Heerlijke griet, maar toen dacht ik wel: nu even niet! Natuurlijk is het voor haar ook lastig om alles wat er om haar heen gebeurt een plekje te geven in haar geheugen en het vooral vast te houden. Op school werken ze met een planbord. Als ze dan vragen heeft over de dagplanning, dan wijzen de juffen haar op het bord, waar alle activiteiten met picto’s vertaald worden. Thuis waren we begonnen met een planbord met magnetische picto’s, maar verder dan ermee spelen deed ze niet. Ze heeft nu een bord aan de muur waarop staat welke maand het is, welke dag, op het gaat regenen of niet en welk seizoen het is. Deze vindt ze erg leuk en maakt ze al veel gebruik van. Ze leert er echt mee te werken en schuift elke avond het balkje op de juiste dag en vraagt dan naar het weer van morgen.

Geduld wordt flink op de proef gesteld!

Het herhalen hoort bij haar en naast het feit dat mijn geduld flink op de proef gesteld word, leren we uiteindelijk wel een manier te vinden om hier samen mee om te gaan. Elynn weet zelf ook wanneer ze te vaak herhaalt. Wanneer we haar vragen te stoppen komt er altijd een ondeugende glimlach op haar gezicht. ‘Okeeeeeee’ klinkt er dan. Dan blijft het even 5 minuten stil en dan komt de vraag weer terug. Alsof ze het dan alweer vergeten is… De hersenen zijn complex maar we blijven trainen!

Het gekke is, dat veel dingen die zijn opgeslagen in haar langetermijngeheugen, wel vaak blijven hangen. Waar ik soms echt niet meer weet wat ik gisteren gegeten heb, kan Elynn dit prima benoemen. Wat we vorige week gedaan hebben? Elynn weet het nog. Hoe haar juffen ook alweer heetten vorig jaar op de andere school? ‘Juf Floor en Marieke natuurlijk mama!”. ‘Oh ja, dat was het’. Elynn is mijn rechterhand wat geheugen betreft. ‘Elynn, waar had ik ook alweer dat boek neergelegd?’. ‘Daar! mama’. ‘Mama? Jij moet toch zo weg?’. ‘Shit! Dat is waar! Dank je Elynn’. ‘Mama?’. ‘Ja?’. ‘Jij geen pindakaas vergeten in de winkel?’. Die schrijf ik snel nog even bij op het briefje.

Geheugen loopt leeg

Bij Elynn werkt de kunst van het herhalen dus niet altijd. Ze blijft herhalen maar vergeet net zo snel. Aan mij heeft ze ook niet altijd iets, mijn geheugen loopt langzaam leeg naarmate ik ouder wordt. lekker stel. Misschien moet er dan toch maar een planbord komen. Voor ons beiden. Een XXL versie! Die hangen we dan naast de voordeur, kunnen we hem allebei niet vergeten!

 

You Might Also Like

Genomineerd voor de Liebster award!

Ik werd moeder zonder moeder

Wat is het verschil tussen een schoolpleinmoeder en een zorgmoeder?

Ik laat een complete hangbrug instorten en neem een andere route naar geluk

Jou mag helemaal niks meer overkomen, alleen maar liefde…

Met wapperende haren in de wind en onze blik op oneindig

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *