Jou mag helemaal niks meer overkomen, alleen maar liefde…
Moederschap

Jou mag helemaal niks meer overkomen, alleen maar liefde…

feb 21, 2018 2 Reaties

Moedergevoelens

Moedergevoelens. Instinctief voor je kind willen vechten, haar willen beschermen en verzorgen tegen elke prijs. Dit gevoel is moeilijk te omschrijven en iedere moeder ervaart dit gevoel op haar eigen manier zodra ze mama wordt. Het schijnt, dat deze moedergevoelens hetzelfde kunnen aanvoelen als verliefd zijn. Zo heb ik het ook ervaren, bij allebei mijn dochters. Wel is er een verschil merk ik als ik kijk naar bescherming. Elynn heeft vanaf haar geboorte al extra zorg nodig. Extra hulp, extra bescherming. Ze kon niet zelf zitten, praten of lopen. Als moeder gaf ik alles en vocht ik als een leeuwin om haar te helpen groeien en haar gelukkig te laten zijn. Juist omdat ik zag dat ze het anders niet zou redden in deze wereld. Yinnte werd gezond geboren en was veel zelfstandiger in ontdekken, het maken van stapjes en duidelijk krijgen wat ze wilde. Ze was minder aanhankelijk. Zij beschermde zichzelf zag ik.

Zonder hormoon dat me kon helpen

Deze moederhormonen helpen je door de eerste mooie, maar zeker vermoeiende dagen heen. Doordat je je verliefd voelt en sterk, kan je die gebroken nachten aan en heelt langzaam de herinnering aan je bevalling. Het hormoon neemt daarna langzaam af en je kindje gaat steeds beter zelf de wereld verkennen en heeft steeds iets minder nodig qua verzorging en bescherming. In mijn situatie met Elynn was dat anders. Elynn heeft heel veel meer jaren zorg en bescherming nodig gehad en waar andere moeders hun kindje langzaam loslieten greep ik Elynn steeds steviger vast. Zonder hormoon dat me kon helpen en met gebroken nachten. Jarenlang.

Het gaat bij haar ‘net’ wat anders allemaal

Nog steeds merk ik dat ik me af en toe om Elynn meer zorgen maak dan om Yinnte. Zijn ze samen aan het spelen buiten dan kijk ik vaker naar Elynn of ze niet valt of ergens tegenaan stoot. Ook hou ik haar scherper in de gaten of ze goed groeit, goed eet en goed poept. Bij haar zusje van 3 loopt alles ‘gewoon’ en zijn er geen (val)kuilen op de weg. Misschien dat ik daarom wat geruster ben op haar ontwikkeling. Elynn heeft al een aantal tegenslagen gehad met haar lichaampje en omdat het meestal bij haar ‘net wat anders’ gaat dan anders let ik extra op. Al jarenlang. Die extra oplettendheid geeft ook extra vermoeidheid.

Mijn moederhart steigert

Elynn zat een paar dagen terug met haar duim tussen de deur. Waar Yinnte wel vaker haar voet stoot, ergens vanaf valt of struikelt, gaan bij een flink harde kreet van Elynn mijn voelsprieten aan en steigert mijn moederhart. Direct voel ik me machteloos, schiet in paniek en wil haar gelijk beschermen. Dik en blauw was die duim en Elynn huilde met lange uithalen. En het was haar ‘goede’ kant ook nog, de duim, de hand waarmee ze alles doet. Ik had zo met haar te doen! Pleister erop en wachten tot het wondje en de beursheid over zou gaan. Maar waar ik bij Yinnte een kus geef op het pijnlijke plekje, haar een kroel geef om te troosten en waar ze rustig afwacht hoe het wondje geneest, gaat het bij Elynn anders. Zoals wel meer anders gaat.

Onrust en zorgen

Meerdere keren per dag zat ze te wroeten aan de pleister, vroeg ze of hij er al af mocht, hoe lang het zou duren voordat het over was en weer opnieuw wroeten aan de pleister, ‘mag hij er al af?’ en hoelang nog? morgen? dinsdag?. En dat keer 20 op een dag. Arme meid. Gelukkig bleek er niks ernstigs aan de hand met haar duimpie en bleef het bij een gescheurde nagelriem en een lichte kneuzing. Maar het voelde voor mij alsof haar arm eraf lag. Die onrust en zorgen, die ik al voel vanaf het moment dat ze geboren is, kwam weer even hard naar boven op dat moment. Als een waas.

Intens

Wat kunnen de eerste jaren van een moederleven toch intens zijn. Helemaal als je in die jaren zoveel zorgen kent om je kind. Maar het stopt eigenlijk helemaal niet, het zorgen maken. Het is alleen bij het ene kind wat heviger aanwezig dan bij het andere. Misschien denk ik, onbewust: jou mag helemaal niks meer overkomen de rest van je leven, met uitzondering van liefde

You Might Also Like

Genomineerd voor de Liebster award!

Ik werd moeder zonder moeder

Ik laat een complete hangbrug instorten en neem een andere route naar geluk

Wat is het verschil tussen een schoolpleinmoeder en een zorgmoeder?

Met wapperende haren in de wind en onze blik op oneindig

De kunst van het herhalen: Elynn knalt de woorden er als een mantra uit!

2 Comments

  1. Prachtig weergegeven Marjolein

  2. heel mooi verwoord….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *