Met wapperende haren in de wind en onze blik op oneindig
Moederschap

Met wapperende haren in de wind en onze blik op oneindig

feb 27, 2018 Geen reacties

waar de tijd stil lijkt te staan

De voorjaarsvakantie. Plannen maken om gezellig met het gezin erop uit te gaan. Het maken van strandwandelingen, het spontaan de auto pakken en god weet waar terechtkomen en het eten in de lekkerste kindvriendelijke tentjes. Het klinkt altijd als een hele leuke periode, een tijd waar ontdekkingen worden gedaan en waar de tijd stil lijkt te staan. Bij anderen. Bij ons thuis is het meestal een periode van regelen, emoties opvangen, hectiek verslaan en structuur omarmen. De voorjaarsvakantie.

Spontaan!

Ik droom weleens dat er ooit een dag komt dat ik mezelf hoor zeggen: ‘schat, zet jij de tassen in de auto? meiden, gaan jullie achterin zitten? ik heb de lunchpakketjes ingepakt’. Daar gaan we dan met een volle tank, de wijde wereld in. Met z’n viertjes. Gewoon, omdat we daar die dag zin in hebben. Spontaan! Omdat er niks is wat ons tegenhoudt. Omdat er geen beperkingen zijn.

altijd wel iemand in tranen

En natuurlijk zijn er wel eens gedachten geweest waarbij ik alle voor’s en tegen’s voorbij liet komen. Waarom doen we het niet gewoon?! Wat zouden die beren op de weg dan eigenlijk denken? Die hebben wel wat beters te doen. Wat kan er nou helemaal gebeuren?! En dan stappen we in zo’n avontuur, lachen we 10 minuten (geforceerd vaak omdat we dat van onszelf verlangen) en de andere 180 minuten proberen we, zo goed en zo kwaad als het kan, Elynn te sturen, extra te informeren wat we nou eigenlijk doen op dat verlaten weggetje of gaat het regenen of waaien waar ze een gruwelijke hekel aan heeft.Op zo’n dag eindigt er altijd wel iemand in tranen. Meestal ben ik dat dan. Als laatste.

zomaar een eindje rijden met een picknickmand

De reden dat wij tegenwoordig niet zomaar zonder doel op pad gaan, is simpelweg, omdat we Elynn daar geen plezier mee doen. Elynn houdt niet van onvoorspelbaarheid, die wil weten waar we heen gaan, een doel hebben. Die wil weten of de zon blijft schijnen, hoelang ze in de auto moet zitten en of ze er skelters hebben. Zomaar een eindje rijden met een picknickmand en wat vers gemaakte hapjes klinkt in mijn oren als de hemel. Tel daar het strand en de zee bij op en ik hoor in de verte al een halleluja aan komen waaien. In haar oren klinkt het als ‘waarom’? ‘waarheen?’ en ‘hoelang dan?’. Daarnaast is ze meestal na een minuut of 10 ergens wel klaar mee. Uitgekeken, tenzij iemand haar vermaakt. Een uitstapje betekent daarom 9 van de 10 keer dat mijn man en ik mee zijn op zo’n trip als entertainment, als vermaak en vaak ook als tolk. Elynn gaat regelmatig gillen, is ergens bang voor of kan niet goed tegen de drukte.  Yinnte kijkt vanaf een afstandje toe en krijgt niet de aandacht die ze op dat moment nodig heeft. Een spontaan uitstapje vreet dus gewoonweg teveel energie.

blik op oneindig

Natuurlijk hebben we nog een dochter die zo ook haar wensen en verlangens heeft. Deze dochter heeft geen beperkingen, maar zit wel boordevol ideetjes en dromen. Die avontuurlijke uitstapjes die maken we dan meestal wel met haar alleen. Als Elynn logeren is of naar een vakantie opvang gaat, waar ze de tijd van haar leven heeft overigens, gaan wij met die picknickmand naar het strand of naar het bos. In dat opzicht worden mijn en ook haar dromen toch waar gemaakt. Maar toch steekt het dat we niet met ons hele gezin op die roadtrip zijn. Soms zie ik foto’s voorbijkomen van ouders die met hun kinderen op een schitterend strand zijn, rennend door de branding, lachend en compleet zorgeloos. Dan ben ik toch stiekem een klein beetje jaloers. Dan wens ik daar ook ooit te staan, met z’n viertjes, wapperende haren in de wind, elkaars handen vasthoudend en onze blik op oneindig.

You Might Also Like

Wat is het verschil tussen een schoolpleinmoeder en een zorgmoeder?

Genomineerd voor de Liebster award!

De kunst van het herhalen: Elynn knalt de woorden er als een mantra uit!

Jou mag helemaal niks meer overkomen, alleen maar liefde…

Ik werd moeder zonder moeder

Ik laat een complete hangbrug instorten en neem een andere route naar geluk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *