Thuisblijvers zijn re(te)creatief en beregezellig!
Vakantie

Thuisblijvers zijn re(te)creatief en beregezellig!

aug 17, 2018 Geen reacties

thuisblijvers

Ik kijk naar buiten door het zolderraam, waar ik een stralende blauwe lucht zie en meerdere vliegtuigen die elkaar passeren. Het is warm op de voorzolder en terwijl ik een wasje opvouw, denk ik aan onze vakantie. Dat we thuis zijn deze zomer en hier ook bewust voor gekozen hebben. Dat het fijn is dat het prachtig weer is en de meiden volop genieten van hun zwembadje in de tuin. Dat mijn man en ik genieten van onze simpele gezinsrituelen. Van het loslaten van de dagelijkse structuur, even geen moeten, geen regels, geen drukte in de ochtend. Wakker worden met een HETE kop koffie in de zomervakantie in tegenstelling tot het snel naar binnen gieten van een koud bakkie op schooldagen. Maar waarom heb ik dan toch het gevoel dat ik weg wil? Waarom lukt het me dan niet voldoende die rust te pakken nu we gewoon thuis blijven?

gewoon… met wat uitschieters

Dat komt, denk ik, omdat we toch nog steeds in hetzelfde huis zitten, ook in de vakantie. Geen nieuwe geuren opsnuiven van wilde bloemen langs een verlaten landweggetje, geen gespetter van een klotsende zee in Spanje, geen krekelconcert bij het drinken van een wijntje voor de tent in Frankrijk… Gewoon het dagelijkse gekibbel tussen twee zusjes, de gewone dagelijkse kost op het bord met hier en daar een uitschieter in de vorm van een bbq of een beleg-je-eigen-pizza dag, gewoon die waterpistool taferelen in casa achtertuin met af en toe een dagje vertier in een pretpark of speeltuin. Gewoon. gewoon…

het oeh, ahhh gevoel

Vakantie associeer ik met het doen van ontdekkingen, het bewonderen van plekken waar het oeh en ahhhh gevoel nog overheerst, het ervaren van prachtige natuur, het eten en drinken van spannende gerechtjes zoals we die hier niet kennen, het maken van lange strandwandelingen bij een ondergaande zon… voelen jullie mee? Zo’n vakantie waar je kippenvel krijgt van iedere bijzonder moment… zo’n vakantie is alweer een tijdje geleden. Sinds we kinderen hebben eigenlijk niet meer gedaan. Best jammer eigenlijk. Maar we hebben het gewoon nog niet durven ondernemen met twee jonge kids, waarvan eentje in een rolstoel zit en niet zo goed tegen prikkels kan. Ik vind dat best spannend mag je weten. Maar het heeft me ook aan het denken gezet. Want waarom kan een vakantie in eigen land, in eigen huis en tuin, niet dezelfde gevoelens oproepen?

vakantiekriebels

Ik ben er nog niet helemaal achter waar dat vluchtgedrag vandaan komt. Misschien heeft het wel te maken met de zorg voor Elynn die natuurlijk gewoon doorgaat. Correctie: een zorg die eigenlijk gewoon mag worden vermenigvuldigd met x3. Want dat is het feit, ook in deze vakantie weer. Een stukje over de grens trekken met ons hele gezin had misschien wat compensatie gegeven en misschien wel wat verlichting Maar we hebben het niet gedaan. Ik ben nog eens goed gaan nadenken over die vakantiekriebels en wat mij die kriebels dan precies geeft.En ik heb ontdekkingen gedaan!

snuiven aan een slaapzak

Ik heb een oeh en ahhh plekje gevonden, in onze eigen tuin notabene! De meiden hebben hard ahhh gegild toen ik voorstelde dat we dan konden gaan kamperen in onze eigen tuin. Ze waren door het dolle heen! Geen krekelconcert, wel buurtpoezen die kwamen snuffelen ‘s nachts aan de tent. En dan de blikken van de meisjes, rode wangetjes en een hoop gegiechel vanuit hun slaapzakken, dat was mijn ultieme geluksgevoel. Nieuwe geuren heb ik ook gewoon thuis opgesnoven en hoe! Door aan de slaapzakken te ruiken haha. Want zeg nou zelf: slaapzakken ruiken toch naar het ultieme kampeergevoel! Muf ja. Nee, nostalgisch.

gelukkig zijn met simpelheid

Het mooie is dat mijn man en ik de enige in ons gezin lijken te zijn die het op vakantie gaan dit jaar missen. Het even weg zijn uit de sleur. De kinderen, die worden al blij van alleen het woord ‘vakantie’ en zijn tevreden met de speeltuin verderop de hoek, dat uitje naar de bieb, het bakken van pannenkoeken… of het kamperen in eigen tuin. En als ik dan zie hoe gelukkig zij zijn met die simpelheid, dan word ik dat ook. Vaak. Meestal. Soms… Maar god, wat mis ik soms die verlaten landweggetjes… om eventjes hard naartoe te rennen. Alleen. Want ook al hebben we het fijn met elkaar… thuis blijven in de vakantie betekent ook dicht op elkaar zitten en bekvechten. Fijne vakantie!

You Might Also Like

Tranen van geluk, maar ook van verdriet. Ons kampeeravontuur!

Vakantiepark Molenheide de handicap-proof!

Een lekkere vent in een fluffy konijnenpak

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *